.Οδηγώ με Ασφάλεια σημαίνει: Μαθαίνω και εφαρμόζω τον Κ.Ο.Κ. Δεν οδηγώ όταν έχω καταναλώσει οινοπνευματώδη ποτά Σέβομαι τα όρια ταχύτητας Δεν κάνω αντικανονικά προσπεράσματα Δεν παραβιάζω τον κόκκινο σηματοδότη Σταματώ στο STOP και δίνω προτεραιότητα Δίνω προτεραιότητα στους πεζούς και στα άτομα με ειδικές ανάγκες Σέβομαι τα σήματα και τις υποδείξεις των τροχονόμων Φορώ πάντοτε ζώνη ασφαλείας Τοποθετώ τα παιδιά στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου και τους φορώ ζώνη ασφαλείας Σε περίπτωση που οδηγώ ή είμαι συνεπιβάτης σε μοτοσυκλέτα, φορώ πάντα κράνος Πριν ξεκινήσω για ταξίδι, ελέγχω το όχημα που θα οδηγήσω . ΣΚΟΠΟΣ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΕΙΝΑΙ: 1.Η μελέτη, προστασία, βελτίωση και προαγωγή των οικονομικών κοινωνικοασφαλιστικών και συνδικαλιστικών συμφερόντων και δικαιωμάτων των μελών του. 2.Η εξύψωση και προαγωγή του πνευματικού επιπέδου των μελών του. 3.Η ανάπτυξη ταξικής συνείδησης και πνεύματος αλληλεγγύης μεταξύ των μελών του και των άλλων εργαζομένων . 4.Η βελτίωση και καλυτέρευση των συνθηκών εργασίας και η ανάπτυξη του μορφωτικού και πολιτιστικού επιπέδου των μελών του. 5.Η προάσπιση των δημοκρατικών ελευθεριών,η ανάπτυξη των αρχών του ελεύθερου συνδικαλισμού , ο σεβασμός, των διεθνών συμβάσεων εργασίας, η ενότητα του συνδικαλιστικού κινήματος, η πάλη για τη δημιουργία Κράτους Δικαίου, για την απόδοση κοινωνικής δικαιοσύνης. 6.Η πάλη για τη δημοκρατία,την κοινωνική πρόοδο, την εθνική ανεξαρτησία, τη λαϊκή κυριαρχία, την κοινωνική απελευθέρωση και την ειρήνη . 7.Η διασφάλιση και κατοχύρωση της προσωπικής αξιοπρέπειας των μελών.

ΜΕΤΑΒΟΛΗ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΕΡΓΟΔΟΤΗ


α) Ένα από τα θεμελιώδη ζητήματα του εργατικού δικαίου είναι και η τύχη των εργασιακών σχέσεων σε περίπτωση μεταβολής του προσώπου του εργοδότη. Από τη λύση του ζητήματος αυτού εξαρτώνται ύψιστα συμφέροντα των εργαζομένων όπως είναι η εξασφάλιση της προστασίας της θέσεως εργασίας και της προστασίας του περιεχομένου της εργασιακής σχέσεως.

β) Το ελληνικό δίκαιο περιέχει ως προ το ζήτημα αυτό τις ακόλουθες διατάξεις:
1) Το άρθρο 6 παρ. 1 του ν. 2112/20 «Περί υποχρεωτικής καταγγελίας της συμβάσεως εργασίας των ιδιωτικών υπαλλήλων» (ΦΕΚ 67/Α’/20) το οποίο ορίζει ότι «Η μεταβολή του προσώπου του εργοδότου, οπωσδήποτε επερχομένη, ουδαμώς επηρεάζει την εφαρμογή των υπέρ του υπαλλήλου διατάξεων του παρόντος νόμου».

2) Το άρθρο 9 παρ. 1 του Β. Δ/τος της 16/18-7-20 «Περί επεκτάσεως του Ν. 2112/20..... και επί των εργατών, τεχνιτών και υπηρετών» (ΦΕΚ 158/Α’/20) το οποίο διαλαμβάνει ότι «η μεταβολή του προσώπου του εργοδότου, οπωσδήποτε επερχομένη, ουδαμώς επηρεάζει την εφαρμογήν των υπέρ του εργάτου ή του υπηρέτου διατάξεων του παρόντος νόμου».

γ. Το άρθρο 8 του Π. Δ/τος της 8-12-28 «Περί θέσεως των ιδιωτικών υπαλλήλων εν περιπτώσει στρατεύσεως» (ΦΕΚ 264/Α’/28) κατά το οποίο «αι κατά τον παρόντα νόμον υποχρεώσεις του εργοδότου μεταβιβάζονται αυτοδικαίως εν περιπτώσει μεταβολής του προσώπου αυτού...».

δ. Τα άρθρα 1 παράγρ. 2, 3 παράγρ. 1 και 8 του Π. Δ/τος 572/88 «Προστασία των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεως επιχειρήσεως, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων αυτών» (ΦΕΚ 269/Α’/ 88), με το οποίο προσαρμόσθηκε η ελληνική νομοθεσία προς τις διατάξεις της Οδηγίας του Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αριθ. 77/187/ ΕΟΚ της 14ης Φεβρουαρίου 1977 «Περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών - Μελών, σχετικώς με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεως επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων» και τα οποία ορίζουν ότι: «1 παρ. 2 Οι διατάξεις του παρόντος εφαρμόζονται επί πάσης συμβατικής ή εκ του νόμου μεταβιβάσεως επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων σε άλλον επιχειρηματία», «3 παρ. 1 - Τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις που έχει ο μεταβιβάζων από σύμβαση ή σχέση εργασίας που υφίστανται κατά την ημερομηνία της για οποιοδήποτε λόγο μεταβίβασης, βαρύνουν εξαιτίας της μεταβίβασης αυτής το διάδοχο. Ο μεταβιβάζων παράλληλα προς το διάδοχο παραμένει και μετά τη μεταβίβαση υπεύθυνος σε ολόκληρο για τις υποχρεώσεις που προέκυψαν από τη σχέση εργασίας μέχρι το χρόνο που αναλαμβάνει ο διάδοχος», «8 - Το διάταγμα αυτό δε θίγει υφιστάμενες ευνοϊκότερες για τους εργαζόμενους ρυθμίσεις».

3. Οι ανωτέρω διατάξεις έχουν ως στόχο την αμεσότερη και ευαργέστερη προστασία των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβολής του φορέως της επιχειρήσεως. Σκοπούν, δηλονότι, αφενός μεν στην εξασφάλιση της απρόσκοπτης συνέχισης των υφισταμένων στο πλαίσιο μιας οικονομικής μονάδος εργασιακών σχέσεων ανεξαρτήτως του φορέως της επιχειρήσεως, αφετέρου δε επιτρέπει, παράλληλα στους εργαζόμενους να παραμείνουν στην υπηρεσία του νέου επιχειρηματίου με τους αυτούς κατ’ έκταση και περιεχόμενο όρους εργασίας, που είχαν συμφωνήσει με τον προκάτοχό του. Με τις ρυθμίσεις, συνεπώς, αυτές προστατεύονται και διασφαλίζονται ύψιστα συμφέροντα των εργαζομένων, όπως είναι η προστασία της θέσεως εργασίας και η διατήρηση του περιεχομένου της εργασιακής σχέσης (άρθρο 3 παράγρ. 2 Π. Δ/τος 572/88 - Αρ. Παγ. 121/87 - 2101/83 - 988/96 κ.τ.λ.). Ειδικότερα δε, με το ΠΔ 572/88 έγινε συνολική ρύθμιση της μεταβολής του προσώπου του εργοδότου και των συνεπειών της στις εργασιακές σχέσεις.

4. Σύμφωνα με το άρθρο 1 §2 του Π. Δ/τος 572/88 «οι διατάξεις του διατάγματος αυτού εφαρμόζονται επί πάσης συμβατικής ή εκ του νόμου μεταβιβάσεως επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων, σε άλλον επιχειρηματία». Οι παράγρ. 1 και 2 του άρθρου 3 του αυτού Π. Δ/τος αναφέρονται σε μια «για οποιονδήποτε λόγο μεταβίβαση» ενώ οι άλλες διατάξεις της ελληνικής εργατικής νομοθεσίας για το ζήτημα αυτό κάνουν λόγο είτε γενικά «για μεταβολή του προσώπου του εργοδότου» είτε για «οπωσδήποτε επερχόμενη μεταβολή του προσώπου του εργοδότου». Από τα ανωτέρω συνάγεται ότι, για την επέλευση των εννόμων συνεπειών των κανόνων που ρυθμίζουν το εν λόγω ζήτημα αρκεί η με οποιονδήποτε τρόπο ανάληψη και συνέχιση της ασκήσεως της επιχειρηματικής δραστηριότητας από το νέο εργοδότη.

Ο τρόπος ή η μορφή συντελέσεως της μεταβιβάσεως, ο νομικός λόγος της μεταβολής του προσώπου του εργοδότου, είναι αδιάφορος. Δε θεωρείται καν απαραίτητο να υφίσταται νόμιμη αιτία που να έδωσε αφορμή για τη μεταβίβαση ή νομικός δεσμός μεταξύ του μεταβιβάζοντος και του διαδόχου. Αρκεί το πραγματικό γεγονός ότι ο παλαιός εργοδότης χάνει την ιδιότητα του φορέως, του επιχειρηματίου, ως προς τη μεταβιβαζόμενη επιχείρηση κ.τ.λ., ιδιότητα την οποία αποκτά, έστω και προσωρινά, ο διάδοχος, που συνεχίζει τις δραστηριότητές της. Το πεδίο εφαρμογής του Π. Δ/τος 572/88 και των λοιπών διατάξεων δεν περιορίζεται λοιπόν στις συμβατικές μεταβιβάσεις, αλλά εκτείνεται και στις μεταβιβάσεις που πραγματοποιούνται κατ’ εφαρμογήν νομικής διατάξεως ή διαδικασίας που επιβάλλεται από το νόμο καθώς και εκείνες που προκύπτουν από δικαστική απόφαση ή διοικητικό μέτρο. (Αρ. Παγ. 5/94 - 988/86 - 891/92 - 121/87 - 633/87 - Εφ. Αθ. 326/87 - Εφ. Αθ. 4719/92 - Εφ. Θεσ/νίκης 797/89 - Εφ. Θεσ/νίκης 2093/88 - Αρ. Παγ. 331 /58 - 295/52 - 617/62 - Πρωτ. Αθ. 6436/ 68 - Μ.Π.Θ. 786/70 - Αρ. Παγ. 229/90 - 1113/87 - 310/86 - 2101/83 - 187/79 - 1042/83 - 218/68 - 690/78 - 602/80 - 842/83 - 650/82 - 3/87 - Μ.Π.Α. 5872/59 - Εφ. Θεσ/νίκης 797/89 κ.τ.λ.).

5. Και κατά τη νομολογία των δικαστηρίων αρκεί η με οποιονδήποτε τρόπο και με οποιανδήποτε μορφή διαδοχή, εναλλαγή ή υποκατάσταση στο πρόσωπο του εργοδότη [μεταφορική (εκούσια ή αναγκαστική) διαδοχή], κατ’ εφαρμογή νομικής διατάξεως ή με δικαιοπραξία (είτε μονομερή είτε σύμβαση, το κύρος της οποίας δεν ασκεί καμιά επιρροή), πώληση, μίσθωση, με μια ή περισσότερες πράξεις [π.χ. αλλεπάλληλες μισθώσεις], απ’ ευθείας ή δια παρενθέτων προσώπων, δια κληρονομικής διαδοχής, συγχώνευση ή άλλος μετασχηματισμός ή μετατροπή εταιριών, συνέχιση εταιρείας ή κοινοπραξίας υπό ενός των εταίρων ή κοινοπρακτούντων μετά τη διάλυσή της ή την αποχώρηση όλων των άλλων, επίταξη, πτώχευση, αναγκαστική εκτέλεση, πλειστηριασμός κ.τ.λ. [Αρ. Παγ. 1113/87 - 732/54 - 650/82 - 310/86 - 891/92 - 193/90 - 229/90 - 71/ 71 - 187/79 - 3/87 - 293/78 - 1209/90 - 612/66 - 493/65 - 218/68 - 1340/79 - 198/69 - 7/74 - 584/86 - 690/78 - 1594 /83 - 1494/81 - 1510/87 - 1394/85 - 255 /91 - 1867/87 - 612/66 - Εφ. Αθ. 106/84 - 3252/86 - 9846/88 - 4719/92 - 3253/86 - 326/87 - Εφ. Θεσ/νίκης: 797/89 - 1577 /88 - 2093/88 - 5174/88 - Εφ. Πατρ. 61/88 - Πρωτ. Λεβ. 281/46 κ.τ.λ.].

6. Ενώ λοιπόν για την εφαρμογή του Π. Δ/τος 572/88 και των λοιπών σχετικών διατάξεων της νομοθεσίας αρκεί η με οποιονδήποτε τρόπο μεταβίβαση της επιχειρήσεως, κ.τ.λ., παραμένει δυσχερές το ζήτημα πότε υπάρχει μεταβίβαση επιχειρήσεως, κ.τ.λ. στα πλαίσια του θεσμού της μεταβολής του προσώπου του εργοδότου.

Για τη διαπίστωση της υπάρξεως μεταβιβάσεως επιχειρήσεως η νομολογία των ελληνικών δικαστηρίων θεωρεί ως αποφασιστικό το κριτήριο της διατηρήσεως της ταυτότητός της. Έτσι, γίνεται δεκτόν ότι υπάρχει μεταβίβαση επιχειρήσεως στην περίπτωση που ο διάδοχος αναλαμβάνει με οποιονδήποτε τρόπο και συνεχίζει την επιχειρηματική δραστηριότητα, υπό την προϋπόθεση ότι η επιχείρηση συνεχίζεται ως οικονομική μονάδα και διατηρεί την ταυτότητά της σκοπών και επιδιώξεων με το νέο φορέα, με τον ίδιο ή διαφορετικό τίτλο ή μορφή [Αρ. Πάγου: 842/83 - 121/87 - 1867/87 - 939/88 - 229/90 - 610/91 - 18/91 - 891/92 - 889 /92 - Εφ. Αθ. 9846/88 - 14612/88 κ.τ.λ.].

Όπως είναι γνωστό, η επιχείρηση είναι σύνολο δικαιωμάτων, υποχρεώσεων, εννόμων σχέσεων, πραγμάτων και άϋλων αγαθών ή πραγματικών καταστάσεων [πελατεία, πορεία στην αγορά, τεχνογνωσία, οργάνωση, πίστη, φήμη, απαιτήσεις, ανθρώπινο δυναμικό, κτίρια, εγκαταστάσεις, εργαλεία, μηχανήματα κ.τ.λ.], που έχουν οργανωθεί από ένα φυσικό ή νομικό πρόσωπο σε οικονομική ενότητα για την επιδίωξη πέραν του ενός ή των περισσοτέρων αμέσων και συγκεκριμένων εργατοτεχνικών - παραγωγικών σκοπών, ενός απωτέρου σκοπού, κατά κανόνα οικονομικού - κερδοσκοπικού (Αρ. Παγ. 684/61 - 661/71 - 32/73 - 81/77 - 400/78 - 650/82 - 12/87 κ.λπ.). Για να υπάρξει, συνεπώς, μεταβίβαση επιχειρήσεως, πρέπει να μεταβιβάζονται τόσα επί μέρους στοιχεία της, ώστε να μπορεί να υποστηρίζει κανείς ότι ο διάδοχος συνεχίζει τις εργασίες της ίδιας επιχειρήσεως. Πρέπει επομένως να μεταβιβάζονται τουλάχιστον τα στοιχεία εκείνα, τα οποία συμβάλλουν στη διατήρηση της οργανωτικής της ενότητας για την επιδίωξη του σκοπού αυτής. Αυτό καθίσταται εφικτό, όταν μεταβιβάζονται ως οργανωμένο σύνολο τόσα και τέτοια επί μέρους στοιχεία της επιχειρήσεως, τα οποία μπορούν να διατηρήσουν και υπό τον διάδοχο την αλληλεξάρτηση και την οργανωτική ενότητά τους για την επιδίωξη του εργατοτεχνικού - παραγωγικού σκοπού της επιχειρήσεως. Ποια είναι τα στοιχεία αυτά κρίνεται AD HOC. Στα πλαίσια της κατά τα ανωτέρω γενικής αξιολογήσεως που πρέπει να πραγματοποιηθεί σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, πρέπει να συνεκτιμάται: το είδος της μεταβιβαζομένης επιχειρήσεως (βιομηχανική, παραγωγική, εμπορική, παροχής υπηρεσιών) και κατ’ ακολουθίαν η μεταβίβαση ή μη των υλικών ή άϋλων θέσεων αναλόγως του είδους της επιχειρήσεως (μηχανές, εγκαταστάσεις, εξοπλισμός, εργαλεία, πρώτες ύλες, οχήματα, εξοπλισμός γραφείου, ακίνητα και κτίρια κ.τ.λ., πελατεία, τεχνογνωσία, φήμη, εμπορικό σήμα, προγράμματα ηλεκτρονικών υπολογιστών, πορεία στην αγορά, πελατολόγιο, σχέσεις με τρίτους κ.τ.λ.), ο βαθμός ομοιότητος των δραστηριοτήτων που ασκούνται πριν και μετά τη μεταβίβαση, η διάρκεια της ενδεχομένης αναστολής λειτουργίας της επιχειρήσεως, η ανάληψη ή μη του κυρίου μέρους του εργατικού δυναμικού κ.τ.λ. Πάντως τα ανωτέρω στοιχεία - κριτήρια αποτελούν επιμέρους πλευρές της γενικής αξιολόγησης και δεν μπορούν να εκτιμηθούν μεμονωμένα.

Εκθέσαμε ανωτέρω το ισχύον νομοθετικό καθεστώς σχετικώς με το θεσμό της μεταβολής του προσώπου του εργοδότου και των συνεπειών του στις εργασιακές σχέσεις, καθώς επίσης και τη μέχρι τούδε γνωστή στην Υπηρεσία μας νομολογία των δικαστηρίων επ’ αυτού. Όπως προκύπτει τα προβλήματα που παρουσιάζονται κατά την ερμηνεία και εφαρμογή των σχετικών διατάξεων εμφανίζονται και στο επίπεδο του πραγματικού. Το δυσχερέστερο ίσως ερμηνευτικό πρόβλημα είναι το πότε στοιχειοθετείται μεταβολή του προσώπου του εργοδότου κατά την ανωτέρω εκτεθείσα έννοια. Η επίλυση όμως του ερμηνευτικού αυτού ζητήματος δεν ανήκει στη διοίκηση αλλά στα πολιτικά δικαστήρια, τα οποία κατ’ ορθή εκτίμηση του συνόλου των πραγματικών περιστατικών κάθε συγκεκριμένης περιπτώσεως και δια της υπαγωγής αυτών στις σχετικές διατάξεις αποφαίνονται εάν προκύπτουν επαρκώς και χωρίς αντίφαση όλα τα στοιχεία εκείνα που είναι σύμφωνα με όσα ανωτέρω εκθέσαμε αναγκαία για τον απαρτισμό της εννοίας της μεταβολής του προσώπου του εργοδότου. 
 
 πηγή: Υπουρ. Εργ. (εγγρ.1284/23-4-98)

Δεν υπάρχουν σχόλια: